سینمای تابستانی آبادان در دهه 40 (عکس)

تابلویی که می بینید، اثر «وینسنت لوپز» نقاش اسپانیایی قرن ۱۸ روایت کننده ی یکی از داستان های تاریخ ایران باستان است.

اثر «وینسنت لوپز»

در لغت نامه ی دهخدا زیر عنوان «پانته آ» بر اساس روایت «گزنفون» آمده است که هنگامی که مادها پیروزمندانه از جنگ شوش برگشتند، غنائمی با خود آورده بودند که بعضی از آنها را برای پیشکش به کورش بزرگ عرضه می کردند.

در میان غنائم زنی بود بسیار زیبا و به قولی زیباترین زن شوش به نام پانته آ که همسرش به نام « آبراداتاس» برای مأموریتی از جانب شاه خویش رفته بود . چون وصف زیبایی پانته آ را به کورش گفتند ، کورش درست ندانست که زنی شوهردار را از همسرش بازستاند.

و حتی هنگامی که توصیف زیبایی زن از حد گذشت و به کورش پیشنهاد کردند که حداقل فقط یک بار زن را ببیند، از ترس اینکه به او دل ببازد، نپذیرفت. پس او را تا باز آمدن همسرش به یکی از نگاهبان به نام «آراسپ» سپرد . اما اراسپ خود عاشق پانته آ گشت و خواست از او کام بگیرد، بناچار پانته آ از کورش کمک خواست..

کوروش آراسپ را سرزنش کرد و چون آراسپ مرد نجیبی بود و به شدت شرمنده شد و در ازای از طرف کوروش به دنبال آبراداتاس رفت تا او را به سوی ایران فرا بخواند. هنگامی که آبرداتاس به ایران آمد و از موضوع با خبر شد، به پاس جوانمردی کوروش برخود لازم دید که در لشکر او خدمت کند.

می گویند هنگامی که آبراداتاس به سمت میدان جنگ روان بود پانته آ دستان او را گرفت و در حالی که اشک از چشمانش سرازیر بود گفت: «سوگند به عشقی که میان من و توست، کوروش به واسطه جوانمردی که حق ما کرد اکنون حق دارد که ما را حق شناس ببیند. زمانی که اسیر او و از آن او شدم او نخواست که مرا برده خود بداند ونیز نخواست که مرا با شرایط شرم آوری آزاد کند بلکه مرا برای تو که ندیده بود حفظ کرد. مثل اینکه من زن برادر او باشم.»

آبراداتاس در جنگ مورد اشاره کشته شد و پانته آ بر سر جنازه ی او رفت و شیون آغاز کرد. کوروش به ندیمان پانته آ سفارش کرد تا مراقب باشند که خود را نکشد، اما پانته آ در یک لحظه از غفلت ندیمان استفاده کرد و با خنجری که به همراه داشت، سینه ی خود را درید و در کنار جسد همسر به خاک افتاد و ندیمه نیز از ترس کورش و غفلتی که کرده بود ، خود را کشت.

هنگامی که خبر به گوش کوروش رسید، بر سر جنازه ها آمد. از این روی اگر در تصویر دقت کنید دو جنازه ی زن می بینید و یک مرد و باقی داستان که در تابلو مشخص است. کاش از این داستان های غنی و اصیل ایرانی فیلم هایی ساخته میشد تا فرزندان کوروش منش و خوی اصیل ایرانی را بیاموزند.

۶۵سال قبل شمیران و دربند

این عکس مربوط به سال 1325 است.

برایت آرزو دارم

که نور نازک قلبت٬ به تاریکی نیامیزد.

که چشمانت٬به زیبایی ببیند زندگی ها را.

چو باران٬آبی و زیبا

بباری٬شادمانه روی گرد غم

به دور از دل گرفتن ها.

 

برایت آرزو دارم

به تنهایی نیالاید

خدا٬ این قلب پاکت را

و همواره به دستانت بیاویزد

چراغ راه خوشبختی.

بدانی آنچه را اینک نمیدانی.

 

برایت آرزو دارم

سعادت را٬طراوت را٬

بهشت و بهترین بهترین ها را.

عزیز روز های من

خدا را می دهم سو گند

که در قلبم برای تو

خدارا آرزو دارم.

تصاویر تغییرات مرزهای شمالی ایران در هزار سال

یک نقشه ویدیویی در وب منتشر شده است که تنها در مدت 5 دقیقه تاریخ و مرزهایی که قاره اروپا را در مدت 10 قرن دستخوش تغییر کرده اند به تصویر می کشد.

به گزارش خبرگزاری مهر، در طول هزار سال اخیر نقشه جغرافیایی اروپا به طور مداوم تغییر کرده است. تهاجمات، فتوحات و نبردهای خونین به صورت دوره ای مرزهای ملتهای اروپا را دگرگون کرده اند. در شرایطی که برای نقل این رویدادها به صدها کتاب تاریخی قطور نیاز است به تازگی یک "ویدیو- نقشه" در روی وب منتشر شده است که "10 قرن در 5 دقیقه" نام دارد و تنها در مدت 5 دقیقه هزار سال تاریخ این قاره را به تصویر می کشد.

این فیلم که از 26 اکتبر بر روی اینترنت منتشر شده است در مدت کمی بیش از 10 روز توسط بیش از 375 هزار کاربر دیده شد.

این فیلم تنها در مدت 5 دقیقه تغییرات مرزی را نشان می دهد. اولین تصویر این فیلم، نقشه اروپا را در سال 1000 میلادی نشان می دهد. در این زمان، قاره اروپا زیر سلطه امپراتوری رم بود که در سال 962 بعد از میلاد تاسیس شد.

این امپراتوری تقریبا 900 سال فرمانروایی کرد تا اینکه ناپلئون بناپارت در سال 1806 رسما به آن پایان داد. در این تصویر دیده می شود که اولین کشورها از جمله فرانسه و انگلیس که گستردگی کنونی خود را نداشتند در کنار امپراتوری شکل گرفتند. در زیر مرزهای امپراتوری رم، اسپانیا دیده می شود که در آن زمان کاملا در اختیار مسلمانان بود.

با گذشت چند دقیقه از شروع این ویدیو- نقشه، چهره اروپا تغییر می کند و می توان فهمید که مسلمانان از اسپانیا خارج شده اند.

براساس گزارش کورییره دلا سرا، پس از انقلاب فرانسه و ماجراجوییهای ناپلئون، مرزهای اروپا تثبیت شده به نظر می رسند که این به دلیل معاهده کنگره وین در 1815 است.

اما انقلابهای جدید، نظام ائتلافی را که صدراعظم اتریش در نیمه قرن نوزدهم بنیان گذاشته بود در بحران قرار داد و به این ترتیب کشورهای جدیدی چون ایتالیا و آلمان ایجاد شدند.

این فیلم با تغییرات جدیدتر از سقوط دیوار برلین، فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و بازگشت روسیه ادامه می یابد.

در این ویدیو- نقشه اینترنتی مشخص می شود که جنگهای اخیر بوسنی، کوزوو و صربستان چه تغییراتی در ساختار مرزی شبه جزیره بالکان ایجاد کرده اند.

در گوشه پایینی راست تصویر می توان با کمی قدت تغییرات مرزی ایران را هم در مدت هزار سال اخیر و تنها در پنج دقیقه مشاهده کرد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

خلیج فارس در کتابی از 2 قرن پیش

 در کتابی تحت عنوان "جهان" چاپ سال ۱۸۴۱ میلادی (۱۲۲۰ شمسی) که در آن به تاریخ ایران پرداخته شده است، نام "خلیج فارس" بر نقشه ایران خودنمایی می‌کند که این امر نشان از قدمت و تمدن تاریخی نام خلیج فارس دارد.

سال‌ها پیش در سال 1841 میلادی کتابی تحت عنوان "جهان" (L'Universe) که به زبان فرانسه نوشته شده است، به چاپ رسید.

در این کتاب عکس‌ها و مطالبی در خصوص ایران و به ویژه "خلیج فارس" وجود دارد که اثباتی بر قدمت و تمدن نام خلیج فارس و مدرک و سندی تاریخی دال بر این امر است.

در یکی از تصاویر این کتاب نقشه‌ای از ایران به چشم می‌خورد که در آن عبارت "Golfe Persique" برای "خلیج فارس" درج شده است.

 

نقشه ایران (قدیم)

"لویی دوبو" نویسنده این کتاب که در آن زمان معاون سرپرست کتابخانه "Royale" وابسته به فرهنگستان علوم تورین بوده است، در بخش نخست آن تحت عنوان "پارس" (La Perse) به تاریخ ایران پرداخته است.

خـــــــــــــــــدایا !

 

 کسی غیر از تو با من نیســــــــت …

 

 خیالت از زمین راحت ، که حتی روز روشن نیســــــــت …

 

 کسی اینجا نمیبینه ، که دنیا زیرِ چشــــــــــماته !

 

 یه عمره یادمون رفته ، زمین دار مکــــــــــــافاته !

 

 فراموشم شده گاهی ، که این پایین چه ها کــــــــــــردم !

 

 که روزی باید از اینجا ، بازم پیش تو برگــــــــــــــردم !

 

 خدایا وقت برگشتن ، یه کم با من مدارا کــــــــــــــــــن !

 

 شنیدم گرمه آغوشت ، اگه میشه منم جا کــــــــــــــــن

یارو نشسته بود داشت تلویزیون میدید که یهو مرگ اومد پیشش ...

مرگ گفت : الان نوبت توئه که ببرمت ...

مرده یه کم آشفته شد و گفت : داداش اگه راه داره بیخیال ما بشو بذار واسه بعدا ...

مرگ : نه اصلا راه نداره. همه چی طبق برنامست.

طبق لیست من الان نوبت توئه ... مرده گفت :

حداقل بذار یه شربت بیارم خستگیت در بره بعد جونمو بگیر ...

 مرگ قبول کرد و مرده رفت شربت بیاره...

توی شربت 2 تا قرص خواب خیلی قوی ریخت ...

 مرگ وقتی شربته رو خورد به خواب عمیقی فرو رفت...

مرده وقتی مرگ خواب بود لیستو برداشت اسمشو پاک کرد نوشت آخر لیست ...

و منتظر شد تا مرگ بیدار شه ...

مرگ وقتی بیدار شد گفت : دمت گرم داداش حسابی حال دادی خستگیم در رفت ...

بخاطر این محبتت منم بیخیال تو میشم و میرم از آخر شروع به جون گرفتن میکنم ...

 

نتیجه اخلاقی:

سر هرکسی رو میشه کلاه گذاشت... الا سر مرگ....

سر مرگ رو تابحال هیچ کس نتونسته کلاه بگذاره... بیاییم با زنده ها هم

منصفانه رفتار کنیم تا به وقت رسیدن مرگ هم منصفانه بپذیریم که وقت

رفتمونه و بی جهت تلاش مذبوحانه نکنیم...

خدا

دلم گرم خداوندی ست که با دستان من گندم برای یاکریم خانه می ریزد!چه بخشنده خدای عاشقی دارم که می خواند مرا با آنکه می داند گنهکارم!دلم گرم است می دانم بدون لطف او تنهای تنهایم 
برایت من خدا را آرزو دارم!

تکناز : چندی قبل بخشی از نفیس ترین نقش برجسته های موجود در مجموعه ساسانی تنگ چوگان در شهرستان کازرون بر اثر اصابت پتک یا وسیله مشابه دیگری شکسته شد.

بر اثر این آسیب دیدگی گرز آویزان از اسب بهرام در دوم نقش برجسته در ضلع غربی تنگ چوگان به کلی شکسته و از بدنه کوه جدا شده و به دنبال این موضوع اقدامات لازم برای مرمت این نقش برجسته آغاز شد.

عضو شورای مرکزی انجمن هم اندیشان جوان در گفتگو با خبرنگار مهر گفت: با آنکه کار ترمیم بخش آسیب دیده در نقش برجسته بهرام پایان یافته اما هنوز هیچ اقدام عملی در خصوص تقویت فضای حفاظتی این نقش و سایر نقوش برجسته ساسانی موجود در کازرون صورت نگرفته است.

محسن عباسپور افزود: اکنون که ترمیم اثر پایان یافته به وضوح می توان متوجه شد که متاسفانه بیش از 30درصد از سطح این شی به کلی نابود شده است.

گرز بهرام قبل از آسیب دیدگی

وی تصریح کرد: این شیء آسیب دیده در نقش برجسته بهرام که در برخی دیگر از نقش برجسته های ساسانی نیز آویزان به اسب شاه دیده می شود، سالم ترین نمونه در نوع خود بود که متأسفانه اکنون دیگر ظرافت خود را از دست داده و از آن شیء با ارزش باستانی، چیزی جز تصاویر و برخی نمونه برداریها و یک اثر زخم دیده که به وسیله مرمت اندکی به شکل روزهای پیشین خود بازگشته، برجای نمانده است.

عضو شورای مرکزی انجمن هم اندیشان جوان افزود: نیمه پایینی نقش برجسته بهرام به دلیل آنکه چند قرن در زیر لایه های خاک مدفون مانده بود و نسبت به نیمه بالایی آن کمتر در معرض عوامل فرسایشی قرار داشته، جزو یکی از سالم ترین و ظریف ترین نقوش برجسته به جا مانده از دوران ساسانیان بود که حدود 40سال پیش و توسط دکتر سرفراز از زیر خاک بیرون آمد.

وی ادامه داد: شیء آسیب دیده در تعرض اخیر نیز در نیمه پایینی این نقش قرار داشت و به همین واسطه از ظرافت خاصی برخوردار بود.

گرز بهرام بعد از آسیب دیدگی و مرمت

عباسپور افزود: گرچه تنگ چوگان و در کل تاریخ ایران اکنون دیگر ظرافت مثال زدنی این شیء باستانی را از دست داده، اما همچنان انتظار می رود دستگاه های ذی ربط و به ویژه سازمان میراث فرهنگی و پایگاه پژوهشی بیشاپور نسبت به حفاظت فیزیکی و الکترونیکی از نقوش برجسته پرارزش دیگری که در این تنگه باستانی و سایر نقاط شهرستان وجود دارد، اقدامات جدی تری را انجام دهند.

وی تاکید کرد: گنجینه های تصویری تاریخ ساسانیان در کازرون که در دل کوه های این سرزمین نقش بسته اند همچنان بدون حضور کوچکترین تجهیزات الکترونیکی و با بهره گیری از حفاظتهای فیزیکی نامناسب و بعضا حتی بدون فنس کشیهای ابتدایی محافظت می شوند و اگر نبود همان دلسوزی انگشت شمار نگهبانان موجود، دقیقا مشخص نبود امروز وضعیت این نقوش به چه صورت بود.

به هر حال اتفاقی ناخوشایند برای یکی از منحصربه فرد ترین نقش برجسته های تاریخی کشور رخ داد که باعث شد زخمی ماندگار بر این بنا برجای مانده است.

اما میشد حین مرمت این بنای آسیب دیده اقدامات حفاظتی لازم را نیز به منظور جلوگیری از اتفاقات مشابه برای این اثر و سایر بناهای موجود انجام داد.

البته مسئولان میراث فرهنگی اعلام کرده اند که طرح های حفاظتی برای بناهای تاریخی را مد نظر دارند که باید هرچه سریعتر در راستای اجرای آن اقدام کرد تا این امر اسیر زمان نشود.

هدیه خدا ...

روزهای زندگی

هدیه خداست به انسان ها

و چگونه گذراندن روزهای زندگی

هدیه انسان هاست به خدا ...

بهترین لحظه ها را در روزهای خدا برایت آرزو دارم ...

شطرنج 900 ساله ایرانی در موزه متروپولیتن نیویورک

نوشته شده توسط مجید قاضی پور   

 

 یکی از کهن ترین مجموعه های شطرنج در نیشابور کشف شده و متعلق به سده ی دوازدهم میلادی یعنی حدود نهصد سال پیش است. این مجموعه اکنون در موزه ی متروپولیتن نیویورک قرار دارد.

 

 بر اساس منابع ادبی و نیز آثار باستانی یافته شده ریشه ی شطرنج به سرزمین هند بازمی گردد. از سال 600 پس از میلاد رد پای شطرنج در ایران دیده می شود.

 

 

فردوسی در شاهنامه ریشه ی اختراع شطرنج را سوگواری شهبانویی بیان می کند که یکی از پسرانش در جنگ با پسر دیگرش کشته شده است و مهره های شطرنج در دو سو تعبیری از لشکرهای این دو فرزند است. فردوسی همچنین نحوه ی معرفی بازی شطرنج به ایران را به این گونه شرح می دهد که فرمانروای هند این بازی را، به عنوان یک چالش و مبارزه طلبی، همراه با نماینده ی خود به دربار ایران می فرستد و میزان مالیات خود به ایران را مشروط بر کشف راز و نحوه ی این بازی در دربار ایران می کند.

 

عکس بالا یکی از کهن ترین و در عین حال کامل ترین مجموعه های شطرنج به جای مانده از دوران کهن است. مهره های به جا مانده از این مجموعه شامل هفده مهره ی فیروزه ای و پانزده مهره ی بنفش رنگ است. مهره ی شاه به صورت تخت شاهی بزرگی در میانه ی میدان نشان داده شده. مهره ی فرزان یا وزیر، که در شطرنج اروپایی ملکه است، به صورت تخت کوچکتری ساخته شده. مهره ی فیل دارای پایه ای دایروی و بخش بالایی آن مسطح است و دو برآمدگی که نشانه ی عاج های فیل است در جلوی آن دیده می شود. مهره ی اسب نیز دارای پایه ای دایروی است ولی در جلوی آن برآمدگی مثلث شکلی قرار دارد که صورت اسب را نشان می دهد. رخ، مهره ای با پایه ی مستطیل شکل است که در انتهای ردیف نشان داده شده است. پیاده نظام نیز به شکل مهره های کوچک گنبدی شکل با یک برآمدگی در بالای هر یک در ردیف جلو قرار دارند.

زن دوچرخه سوار زمان قاجاریه (عکس تاریخی)

ایران، سرزمینی با تمدن 7 هزار ساله

حدود هفت هزار سال پیش، تمدنهایی در جلگه های مرکزی ایران در حال شکل گرفتن بود. در مورد این تمدن ها اطلاعات زیادی در دست نیست. باستان شناسان توانسته اند آثار شگفت انگیزی از این تمدن ها را در تپه های باستانی سیلک (نزدیک کاشان)، مارلیک (جنوب گیلان) و حسنلو (جنوب دریاچه ارومیه) و همچنین شهر سوخته در استان سیستان و بلوچستان بیابند.
اخیراً زیگورات (معبد) عظیمی بهمراه اشیایی سنگی در نزدیکی جیرفت در استان کرمان کشف شده است. باستان شناسان با تحقیق روی این آثار حدس می زنند که هزاران سال پیش در جیرفت تمدنی بسیار غنی، برابر و حتی برجسته تر از قدیمی ترین تمدن های شناخته شده در جهان (یعنی تمدن سومر) شکوفا بوده است.

کوزه سفالی6000 ساله محل کشف: تپه های سیلک (sialk) محل نگهداری: موزه متروپولیتن نیویورک	کوزه سفالی پایه دار  محل کشف: تپه های حسنلو محل نگهداری: موزه متروپولیتن نیویورک

 

 

شاید با ادامه اکتشافات و تحقیق بر روی این آثار، باستان شناسان به این نتیجه برسند که پس از این بجای بین النهرین عراق باید ایران را مهد تمدن جهان نامید.

                                       

نمونه ظروف و اشیای سنگی – محل کشف: جیرفت
تمدن: ناشناخته

تمدن سومر و عیلام

حدود پنج هزار سال پیش (3000 سال قبل از میلاد مسیح) اولین تمدن شناخته شده جهان در بین النهرین (سرزمینی حاصلخیز بین رودخانه های دجله و فرات در کشور عراق امروزی) شکل گرفت. نام این تمدن سومر بود.
سومریان چندین شهر در کنار دجله و فرات ساختند. یکی از این شهر ها «اور» نام داشت که بعد ها پایتخت سومری ها شد. اغلب ساکنان شهر اور کشاورز بودند ولی تعدادی هم به تجارت می پرداختند. آنها برای آنکه بتوانند حساب داد و ستد ها را نگه دارند، به نوشتن روی آوردند. سومری ها ابتدا برای نوشتن هر چیز، شکل آن را روی لوحه های گلی رسم می کردند، اما بعدها خط میخی را اختراع کردند.
سومری ها پیشرفته ترین تمدن زمان خود بودند، آنها در آن زمان از ارابه های چرخ دار و گاو آهن استفاده می کردند.
در کتیبه های بجا مانده از سومریان به وقوع یک طوفان شدید اشاره شده است، برخی مورخان احتمال می دهند این كتیبه ها مربوط به طوفان حضرت نوح (ع) باشد.
در این دوران، نخستین تمدن شناخته شده ایران زمین بنام تمدن عیلامی در کناره های رود کارون در حال شکل گرفتن بود. عیلامیان تحت تاثیر تمدن سومری ها کم کم با شهر نشینی و نوشتن آشنا شدند.
از آثار تمدن عیلامیان می توان به زیگورات (پرستشگاه) چغازنبیل در نزدیکی شوش (استان خوزستان) اشاره کرد. در ساخت این زیگورات عظیم كه 50 متر ارتفاع دارد، میلیونها آجر بکار رفته است. زیگورات چغازنبیل یکی از مهمترین آثار باستانی ایران است که در سازمان یونسکو به ثبت رسیده و جزو میراث جهانیان بشمار می رود.

زیگورات (معبد) عظیم سومری ها در شهر اور

هم زمان با تمدن سومری ها، در کنار رود نیل تمدن مصر بتدریج شکل می گرفت. حاکمان ستمگر مصر که فرعون نامیده می شدند با گرفتن مالیات های سنگین از مردم و استفاده از بردگان و اسیران جنگی، برای خود کاخ و آرامگاه های باشکوهی می ساختند. این آرامگاه های هرمی شكل امروزه به اهرام ثلاثه مصر مشهورند.

تندیس گاو سفالین - قدمت: 3000 ساله	چرخ ارابه چوبی - قدمت: 3200 ساله
تعدادی از اشیاء کشف شده از زیگورات چغازنبیل – محل نگهداری: تهران - موزه ایران باستان

 

تمدن اکد

حکومت سومری ها قریب 700 سال ادامه داشت تا اینکه حدود 2300 سال قبل از میلاد فردی بنام سارگون اول اکدی بر علیه پادشاهان سومر شورید و توانست تمام شهرهای بین النهرین را به تصرف خود درآورد.
بعد از اینکه سارگون تمام بین النهرین را تصرف کرد، به کشورهای همسایه از جمله عیلام و آشور حمله کرد و پس از شکست آنها،  اولین امپراطوری تاریخ را بنا نهاد. اما حکومت اکدی ها زیاد دوام نیاورد و با مرگ سارگون هرج و مرج تمام کشور را فرا گرفت.
عیلامیان از این موقعیت استفاده کرده به تلافی حمله سارگون، به اکد تاختند. بعد از سقوط امپراطوری اکد، عیلامیان به کشور خود بازگشتند و شوش را پایتخت خود قرار دادند.

پیکره برنزی سارگون اول

این داستان بارها و بارها در تاریخ تکرار شده است که بعد از مرگ یک پادشاه مقتدر، برای تصاحب قدرت و جانشینی، میان بازماندگان جنگ داخلی در می گیرد و هنگامی که هرج و مرج تمام مملکت را فراگرفت، همسایگان و دشمنان برای گرفتن انتقام یا به طمع ثروت به آنها حمله می کنند.
با مرگ سارگون اول، قبایل وحشی چادر نشین از صحرای عرب به جنوب بین النهرین حمله کردند. این قبایل به مرور زمان که با تمدن پیشرفته سومر و اکد آشنا شدند، شهر بابل را بنا کردند و نسل های بعدی تمدن باشکوه بابل را بوجود آوردند.

تمدن بابل و آشور

درحالیكه تمدن بابل در جنوب بین النهرین شكل می گرفت، قوم وحشی و جنگجوی آشور به شمال بین النهرین حمله و آنجا را تصرف كردند. آشوریان با غارت ثروت همسایگان و بیگاری گرفتن اسیران، برای خود كاخ های بزرگی در شهرهای آشور، نمرود و نینوا ساختند.
سالهای سال تمدن های عیلام، بابل و آشور با یكدیگر می جنگیدند. در یکی از این جنگها، عیلامی ها توانستند آشوریان و بابلیان را شکست دهند و بخشی از سرزمین آنها را تحت سیطره امپراطوری خود در بیاورند. پس از گذشت چند قرن، سرانجام آشوریان و بابلیان توانستند مناطق از دست داده را دوباره باز پس گیرند.

یکی از معروفترین پادشاهان بابل، حمورابی نام داشت. در زمان حکومت این پادشاه (حدود 1800 سال قبل از میلاد) بابل به شهری بزرگ و مترقی تبدیل شد و جمعیت زیادی برای سکونت به بابل آمدند،  بطوریکه پس از مدتی این شهر پرجمعیت به سختی اداره می شد. به همین دلیل و برای برقراری نظم، به دستور پادشاه (حمورابی) قوانینی را روی سنگ بزرگی نوشتند و آن را در میدان شهر قرار دادند تا همه مردم آن را ببینند و دستوراتش را رعایت کنند. حدود 1100 سال قبل از میلاد، در یکی از جنگها که عیلامیان توانستند بابلی ها را شکست دهند، لوح حمورابی را بهمراه غنائم دیگر به شوش آوردند. متاسفانه چند سال پیش فرانسویان، این لوح سنگی بسیار گرانبها را از ایران سرقت و به موزه لوور پاریس منتقل کردند.

لوح حمورابی- پادشاه در مقابل خدای بابل  ایستاده تا قوانین را از او بگیرد

 

پس از حمورابی، حاكم ستمگری بنام نمرود در بابل به سلطنت رسید. در زمان پادشاهی او، حضرت ابراهیم (ع) به پیامبری برگزیده شد.
با مرگ حمورابی، آشوریان که از زیر سلطه بابلی ها بیرون آمده بودند، کم کم خود را باز یافته و توانستند کشور مقتدری بوجود آورند. مردان جنگجوی آشور هر از چند گاهی به کشور های همسایه، حمله و اموالشان را غارت می کردند. یکی از پادشاهان بزرگ آنها بنام آشورنصیرپال دوم (حدود 850 قبل از میلاد) با استفاده از روش های خشونت آمیز و بی رحمانه چنان حکومتی در آشور برقرار کرد که نامش تا سالیان دراز در تمام عالم وحشت می آفرید.
او در یکی از کتیبه هایش آورده: «شهر را تسخیر کردم، 600 تن از جنگجویان را از دم تیغ گذراندم، 3000 اسیر را زنده زنده در آتش سوزاندم، همه را کشتم، پوست حاکم شهر را کندم و سپس آنرا بر فراز دیوار شهر پهن کردم...»
 از دیگر پادشاهان آشور می توان از سارگون دوم (حدود 700 قبل از میلاد) و آشوربانی پال دوم (حدود 650 قبل از میلاد) نام برد. سارگون دوم در خورساباد و آشوربانی پال در نینوا کاخهای مجلل و باشکوهی ساختند و در ورودی این کاخ ها،  مجسمه های غول پیکری از موجودات افسانه ای بنام لاماسو (lamassu) قرار دادند. آشوریان از این مجسمه های باشکوه که به شکل گاو های بالدار با سر انسان بودند برای حفاظت کاخ ها و ایجاد رعب و وحشت میان دشمنان خود استفاده می کردند.
طرح جالبی که در این مجسمه ها بکار رفته، این است که لاماسو ها پنج پا دارند. اگر از پهلو به آنها نگاه کنید، چهار پا دارند و اگر از روبرو نگاه کنید دو پا خواهید دید. در هر دو حالت طرحی کامل و بدون نقص مشاهده می شود.
آشوریان داخل قصرهایشان نقش های برجسته زیادی حکاکی می کردند. بیشتر این نقش ها خوی وحشی، و جنگجویی و علاقه آنها را به شکار نشان می دهد.
ایرانیان بعدها شبیه این مجسمه ها و نقش های برجسته را در کاخ های تخت جمشید (پرسپولیس) ساختند.

لاماسو - مجسمه غول پیکر به شکل گاو بالدار با سر انسان

آشور بانی پال در حال شکار شیر – نقش برجسته، 600 سال قبل از میلاد
محل نگهداری فعلی: موزه انگلیس

 

از آنجا که خوی جنگجویی آشوریان در آشوربانیپال نیز وجود داشت، او هم شروع به توسعه قلمرو خود و حمله به همسایگان کرد. او به عیلام یورش برد و با ویران ساختن شهر شوش و قتل عام هزاران نفر از مردم بیگناه، تمدن باستانی عیلامی را از صحنه روزگار محو کرد (640 پیش از میلاد).
در کتیبه ای که از آشوربانی پال به مناسبت نابودی شوش بجا مانده، چنین آمده: «من، شوش، شهر بزرگ و مقدس را به دستور خدایان آشور گشودم. من وارد کاخ هایش شدم و هر آنچه از سیم و زر و مال فراوان بود، همه را به غنیمت برداشتم... من همه آجرهای زیگورات شوش را که با سنگ لاجورد تزیین شده بود، شکستم... من معابد عیلام را با خاک یکسان کردم... من شوش را تبدیل به ویرانه ای کردم و بر زمینش نمک پاشیدم... من دختران و زنان و همه مردان را به اسارت گرفتم... از این پس دیگر کسی در عیلام صدای شادی مردم و صدای سُم اسبان را نخواهد شنید».
 این ویرانگری و کشتار بی رحمانه آشوربانی پال در ذهن ایرانیان باقی ماند تا اینکه در کمتر از نیم قرن بعد، مادها به رهبری هُوَخْشَتْرَه توانستند انتقام سختی از آشوریان بگیرند.

اقوام آریایی

حدود 2000 سال قبل از میلاد گروهی از مردم شمال فلات ایران بخاطر یخبندانهای فصلی و برای بدست آوردن چراگاه های کافی برای دام هایشان، بسوی سرزمین های گرم جنوب مهاجرت کردند. این مردم که آریایی نام داشتند در چند مرحله و بصورت گروه های جداگانه وارد فلات ایران و به تدریج جایگزین ساکنان قبلی شدند.
اقوام آریایی، سرزمینی را که وارد آن شده بودند، ایران یعنی سرزمین آریایی ها نامیدند. گروهی از آریایی ها بنام مادها در غرب، گروهی دیگر بنام پارس ها در جنوب (نزدیک عیلامی ها) و گروه سوم بنام پارت ها در شمال شرقی ایران فعلی سكنی گزیدند.
همانطور که گفته شد، قبل و همزمان با ورود آریایی ها، اقوام دیگری در ایران سكونت داشتند. از این اقوام دارای تمدن (مثل جیرفت و مارلیک و...) آثار اندكی بجا مانده است كه باستان شناسان سعی دارند اطلاعات بیشتری درباره آنها بدست آورند.
آریایی ها در ازای کمک به پادشاهان عیلام در جنگ با آشوریان اجازه یافتند تا شهری برای خود بنا کنند؛ به این ترتیب پارسها و مادها با گسترش نفوذ خود به سرزمینی دست یافتند که بعدها به میهن همیشگی آنها تبدیل شد.

در این دوران پیامبری بنام زرتشت میان آریایی ها ظهور کرد. او مردم را به پیروی از اهورامزدا و جنگ با اهریمن (مظهر زشتی و دروغ) دعوت می کرد. این پیامبر الهی تعلیمات خود را بر سه پایه «پندار نیک، گفتار نیک و کردار نیک» بنا نهاد و اعتقاد به حیات دوباره (معاد) را در میان پیروان خود تبلیغ کرد.  اعتقادات و اندیشه های زرتشت در گذر زمان در مجموعه ای بنام اوستا گردآوری شده است

با نابودی عیلامیان، قوم ماد که حامی خود را از دست داده بود، بارها از جانب آشوریان مورد هجوم واقع شد تا اینکه قبیله های مختلف ماد در دهکده ای بنام هگمتانه (اکباتان یا همدان امروزی) گرد هم آمدند و فردی بنام دیا اُکو را به فرمانروایی خود برگزیدند. بدین ترتیب اولین حكومت مادها بوجود آمد. با گسترش دولت ماد، هگمتانه به صورت شهری بزرگ در آمد و به عنوان پایتخت مادها انتخاب شد. پس از چندی، دیگر اقوام ایرانی (پارت ها و پارس ها) هم با مادها متحد شدند و توانستند دولتی بسیار قوی بوجود آورند.
با مرگ آشوربانی پال (حدود 612 قبل از میلاد)،  نوه دیا اکو بنام هُوَخْشَتْرَه با پادشاه بابل (نابوپولوسار) متحد شد و بسوی آشور لشگر کشید. آنها پس از جنگ های طولانی توانستند آشوریان را شکست دهند. هوخشتره و پادشاه بابل در خرابه های آشور پیمانی را امضا کردند و برای تحکیم این اتحاد، هوخشتره دختر خود آمیتیس را به عقد پسر پادشاه بابل یعنی بخت النصر در آورد. پس از آن سپاهیان ماد و بابل بسوی قلب امپراطوری آشور تاختند و در جنگی خونین نینوا را به تلی از خاک تبدیل کردند. با سقوط نینوا، امپراطوری عظیم آشوریان که زمانی نامش لرزه بر اندام همگان می افکند، بسرعت و برای همیشه از هم فروپاشید. پس از آن مادها و بابلی ها قلمرو آشوریان را بین خود تقسیم کردند. در زمان پادشاهی هوخشتره، ایرانیان توانستند بزرگترین پادشاهی غرب آسیا را بوجود آوردند.

قلمرو ایران در زمان پادشاهی هوخشتره

با سقوط دولت آشور، بابلی ها هم تصمیم به کشورگشایی گرفتند. بخت النصر که به جای پدر بر تخت پادشاهی نشسته بود، فرمان حمله به فینیقیه (لبنان و فلسطین امروزی) را صادر کـــرد. او در این لشگر کشـی، اورشلیم را به خاک و خون کشیـد و پس از خراب کـردن معبد حضرت سلیمان، تعداد زیادی از یهودیان را اسیر کرد و با خود بعنوان برده به بابل آورد.
بخت النصر در یکی از كتیبه هایش آورده: «فرمان دادم صدهزار چشم از كاسه درآورند و صدها هزار قلم پا را بشكنند. با دست خودم چشم فرمانده دشمن را درآوردم. هزاران پسر و دختر را زنده زنده در آتش سوزاندم. خانه ها را چنان كوفتم كه دیگر بانگ زنده ای از آنها برنخیزد.»
بخت النصر در عین حال كه به فتوحاتش ادامه می داد، از توسعه و شكوه شهر بابل غافل نبود. به دستور او دورتادور شهر بابل را حصار بزرگی ساختند که ورودی آن از طریق دروازه ایشتار بود. او همچنین دستور احداث زیگوراتی عظیم را صادر کرد و مجسمه طلایی بسیار بزرگی از مردوک، خدای شهر بابل را ساخته و داخل معبد قرار داد. پس از آن پادشاهان بابل با حضور در معبد و گرفتن دستهای مجسمه، خود را پادشاه بابل می خواندند.

کاخ مجلل بخت النصر

اولین عكاس خانه عمومی

كوچك و بزرگ برگه كاغذ را دست به دست به هم می دادند و به چهره كدر و بهت زده روی كاغذ خیره می شدند.
باورشان نمی شد و اصلاً باورش سخت بود كه می شود روبه روی آن جعبه نصب شده روی 3 پایه ایستاد و مرد پشت جعبه پارچه به سر بكشد و بعد یك آ«تقآ» و كمی دود و در انتها طرحی از چهره های مات شده شان به دست بگیرند.

تهرانی ها مغرور از كاغذی كه طرح صورت شان رویش بود، قاب های چوبی می خریدند و عكس ها را داخلش می گذاشتند و دیوارهای خانه هاشان را پر می كردند از صورت های متعجب، كه باید چند دقیقه بی حركت جلوی همان جعبه روی 3 پایه می ایستادند تا مرد پشت جعبه فرمان آزادی می داد و بعد نفس های حبس شده شان را رها می كردند.
ابتدای ورود صنعت عكاسی به ایران، عكاسخانه مباركه دولتی بود و تنها رجال حق پا گذاشتن به آن داشتند و مردم عادی اگر می خواستند صورت شان را تماشا كنند یا باید خیره می شدند به آینه و یا چند ساعتی می ایستادند جلوی نقاش. كه دومی از آن كارها بود كه خرج زیاد روی دست طالبش می گذاشت.
حدود سال 1243، نخستین عكاسخانه عمومی در خیابان جباخانه به دست آ«عباسعلی بیگآ» ساخته شد.
چند روز قبل از افتتاح عكاس خانه، در روزنامه دولتی اعلانی چاپ شده بود كه با سوادها برای بی سوادهای شهر این طور قرائتش می كردند: آ«چون تهرانی ها دوست دارند عكسی از صورت خود داشته باشند و همه نمی توانند به عكاس خانه مباركه دولتی بروند، آ«عباس علی بیگآ» عكاس باشی، زیردست خود را كه مدت ها برای تربیت او زحمت كشیده، به عكاس خانه عمومی شهر می فرستد.آ»
همین، روز افتتاح تعداد زیادی از آدم های شهر كه دوست داشتند تصویر صورت های شان را سال ها بعد تماشا كنند و یا نشان دیگران دهند و یا حتی دلشان می خواست این اتفاق جدید را تجربه كنند، روبه روی عكاس خانه به صف شدند و 4 هزار دینار آماده كردند برای عكس بزرگ تا 12 عدد، و اگر كسی بیشتر می خواست دانه ای 3 هزار دینار.
فقیرترها 2 هزار دینارشان را شمردند برای 12عكس كوچك و فقیرترها حسرت خوردند برای تصویری كه حتماً نمی دانستند چند سال دیگر به چه راحتی از صورت ها برداشته می شود و اصلاً آدم های 100 سال بعد دنیا هر چیزی می خرند یك دوربین عكاسی هم به آن وصل است!

 

آرزو

 

روزی انســان از خــدا پرسید:

خدایــا..

اگر همه چیز در سرنوشت ما نوشته شده

پس آرزو کردن ما چه فایده ای داره؟

 

و خـــدا

لبخندی زد و گفــت:

شاید نوشته باشم،

هرچــه آرزو کند

 

" پس ، بهتـرین ها را آرزو کن

به سلامتی همه پدرا

دخـتــَــر کـه بــاشی
میـدونـی اَوّلــــیـن عِشــق زنـدگیـتــ پـــِدرتـه ♥
دخـتــَــر کـه بــآشی میـدونـی مُحکــَم تــَریـن پَنــآهگــاه دنیــآ
آغــوش گــَرم پـــِدرتـه
دخـتــَــر کـه بــآشی میـدونـی مــَردانــه تـَریـن دستــیکـه مـیتونی تو دستـِـت بگیـــری و
دیگـه اَز هـــیچی نَتــَرسی
دســــتای گَرم وَ مِهـــــرَبون پـــِدرتـه
هَر کـجای دنیـا هم بـــاشی
چه بـاشه چـه نبــاشه
قَویتــریـن فِرشتــه ی نِگهبـــان پـــِدرته
♥ ♥ به سلامتی همه پدراااا ♥ ^_^

تصاویرسیاه و سفید از آغاز ساخت برج میدان آزادی

 

اولین تیم‌ ملی تاریخ ایران + عکس

به گزارش تک ناز ، هر چقدر هم که حافظه تاریخی قدرتمندی داشته باشیم نمی‌توانیم حدس بزنیم این عکس مربوط به کدام برهه زمانی تاریخ فوتبال این مملکت بوده است. عکسی سیاه و سفید که حالا از گوشه آلبوم‌های قدیمی بیرون آمده و اسکن شده تا در فضای مجازش منتشر شود.

 

زمان : 1315 هجری شمسی

مکان: آبادان

شرح : اولین تیم ملی فوتبال ایران

اعتبار: نامعلوم

چهره‌شان  نه تنها برای نسل فعلی فوتبال ایران آشنا نیست که حتی پدران فوتبال‌دوست  نسل فعلی هم از جمع حاضر کسی را نمی‌شناسند. همه آن‌هایی که روبه‌روی  دوربین عکاسباشی قرار گرفته‌اند تا لحظه‌ای تاریخی ثبت شود این افتخار را  داشتند تا نام‌شان در تاریخ جاودانه شود. آن‌ها 76 سال قبل عضو اولین تیم  ملی تاریخ فوتبال ایران بودند. هر چند که این افتخار هیچ کجا ثبت نشده و  تاریخ فوتبال ایران با دیده شک به آن می‌نگرد.

حالا همه آن‌هایی که  در این عکس حضور دارند زیر خروارها خاک خوابیده‌اند و هیچ نامی از آن‌ها  نیست. به سختی می‌توان حتی نام و نشانی از آن‌هایی که اولین تیم ملی فوتبال  ایران را تشکیل دادند یافت. شاید خیلی از ما اگر سری به گنجه‌های  پدربزرگ‌هایمان بزنیم و آلبوم‌های قدیمی‌شان را ورق بزنیم عکس‌هایی از این  دست پیدا کنیم. اما نه صاحب عکس زنده است که از او بپرسیم و نه آن چهره‌ها  برایمان آشنا هستند. آن‌ها که گوشه‌ای از تاریخ فوتبال این مملکت بودند،  حالا باید عکس‌هایشان را تنها در پستوها پیدا کرد.

***

از  همان روزی که اسپیرینگ رایس- وزیرمختار انگلیس- اولین دوره رسمی مسابقات  فوتبال را در ایران تدارک دید تا به امروز بر فوتبال ما داستان‌ها رفته و  افراد زیادی در این فوتبال آمده‌اند و رفته‌اند. عکاس‌ها با عکس‌هایشان  لحظاتی از تاریخ این فوتبال را ثبت کرده‌اند. عکس‌هایی که هر کدام از آن‌ها  می‌تواند گوشه‌ای از تاریخ فوتبال ما را آشکار سازد. کاش کسی آستین بالا  می‌زد و همتی سترگ برای ثبت این تاریخ به کار می‌افتاد تا ما با دیدن یک  عکس قدیمی در فضای مجازی از اولین تیم ملی ایران با شک و تردید به آن  ننگریم.

حکمت

روزی عارف پیری با مریدانش از کنار قصر پادشاه گذر میکرد.شاه که در ایوان کاخش مشغول به تماشا بود، او را دید و بسرعت به نگهبانانش دستور داد تا استاد پیر را به قصر آورند.
عارف به حضور شاه شرفیاب شد.
شاه ضمن تشکر از او خواست که نکته ای آموزنده به شاهزاده جوان بیاموزد مگر در آینده او تاثیر گذار شود.

استاد دستش را به داخل کیسه فرو برد و سه عروسک از آن بیرون آورد و به شاهزاده عرضه نمود و گفت: "بیا اینان دوستان تو هستند، اوقاتت را با آنها سپری کن."
شاهزاده با تمسخر گفت: " من که دختر نیستم با عروسک بازی کنم! "

ادامه نوشته